384
هوشنگ ابتهاج هوشنگ ابتهاج نام اصلی امیرهوشنگ ابتهاج زادروز ۶ اسفند ۱۳۰۶ (۹۰ سال)


443
هوشنگ ابتهاج یکی از شاعران معاصر ایران است که اشعار به یاد ماندنی اش در زمان های مختلف شهرت زیادی پیدا کرده اند.


849
مجموعه اشعار و آثار هوشنگ ابتهاج (ه.الف.سایه) , شاعر: هوشنگ ابتهاج (ه.الف.سایه) , ... مرگ ققنوس ...


332
شاعر: هوشنگ ابتهاج (ه.الف.سایه), شعر: مرگ روز, دفتر: سراب, می رفت آفتاب و به دنبال می کشید دامن ز دست کشته خود روز نیمه جان خونین فتاده روز از آن تیغ خون فشان در خاک می تپید و پی یار می خزید خندید ...


279
گنجینه ی بهترین شعرها - اشعار هوشنگ ابتهاج - ... شادی مکن از زادن و شیون مکن از مرگ


384
شعر های باران خورده .... - اشعار هوشنگ ابتهاج ... و مرگ را از پرتگاه نیستی تا هستی جاوید پل ...


815
مرگ در هر حالتی‌ تلخ است، اما من: دوستش دارم که چون از راه در آید مرگ در شبی‌ آرام، چون شمعی‌ شوم خاموش..


236
اگر نه بر درختِ تر کسی تبر نمی زند هوشنگ ابتهاج ... شادی مکن از زادن و شیون مکن از مرگ


126
دسته: هوشنگ ابتهاج ... شادی مکن از زادن و شیون مکن از مرگ زین گونه بسی آمد و زین گونه بسی ...


750
شعر و ادبیات - هوشنگ ابتهاج(شبگیر) ... مرگ است و شکست نیست می دانم آبستن فتح ماست این پیکار


976
اشعار سایه - هوشنگ ابتهاج - هوشنگ ابتهاج - اشعار سایه - هوشنگ ابتهاج


673
اشعار سایه - هوشنگ ابتهاج - هوشنگ ابتهاج - اشعار سایه - هوشنگ ... جز مرگ دیگرم چه کس آید به ...


792
شعر های باران خورده .... - هوشنگ ابتهاج - دلنوشته هایی از جنس باران به قلم محمد شیرین زاده ...


614
شعر شعر عاشقانه هوشنگ ابتهاج شعر و ترانه اشعار هوشنگ ابتهاج,شعرهای ... جز مرگ دیگرم چه ...


730
هوشنگ ابتهاج - دفتر تاسیان - مرگ ِ دیگر. مرگ در هر حالتی تلخ است اما من دوست تر دارم که چون از ره درآید مرگ


601
گنجینه ی بهترین شعرها - هوشنگ ابتهاج - - گنجینه ی بهترین ... شادی مکن از زادن و شیون مکن از مرگ


450
كه به غير مرگ ديگر نگشايدت كناری . به غروب اين بيابان بنشين غريب و تنها ... هوشنگ ابتهاج.


105
‎انتشار شعر های امیر هوشنگ ابتهاج ... آه از این درد که جز مرگ ِ من اش درمان نیست این ...


843
برگزیده اشعار هوشنگ ابتهاج 6 : ... شادی مکن از زادن و شیون مکن از مرگ


254
4/4/2017 · هوشنگ ابتهاج، ه. الف سایه- فقط غزل‌سرا نیست، بزرگ‌ترین چهره معاصر شعر ایران. نمادی از یک شاعر افسونگر، نجیب، و فروتن است.